 اين
اعترافات ناخواسته دوست رامين جهانبگلو كه وي را مشمول يكي از دو گزاره «گرگ»
امنيتي يا «گوسفند» اطلاعاتي مي كرد، مهندسي معكوس جنگ نرم را شدت بخشيد. در اين
فضا از صبح جمعه 23 تيرماه، «رقص جهاني اكبر گنجي» براي آزادي جهانبگلو و «جلب توجه
جهاني به مسئله نقض حقوق بشر در ايران» آغاز شد. در حالي كه به روايت عكس هاي منتشر
شده، كمتر از بيست نفر دختر و پسر جوان با لحاف، تشك و بسته هاي وكيوم شده غذا،
روبه روي ساختمان بي بي سي ورلد سرويس، اعتصاب غذاي سه روزه خود را آغاز كردند،
سايت بي بي سي فارسي، ظهر همان روز در گزارشي كه روي خروجي اينترنتي خود منتشر كرد،
با يك اشاره خبري پنهان، از شكست اين پروژه در ايران خبر داد
اوج ارتجاع روشنفكري
شواليه هاي ناتوي فر هنگي -51 /// فصل پنجم
نويسنده:پيام فضلي نژاد
درخشان، اگرچه هيچ گاه بلاگري نقش آفرين در حوزه سياست نبوده و بيشتر به عنوان
تكنيسين فني پروژه هاي رسانه اي حزب مشاركت ايران و سايت هاي وابسته به سرويس
اطلاعات و امنيت هلند (مانند روزنامه الكترونيكي روز آن لاين) فعاليت كرده، اما
يادداشت او با اهميت بود. درخشان، نه تنها از منظر تئوريك به اسناد عملياتي سازمان
اطلاعات مركزي آمريكا نگاه كرده، بلكه به سبب تجربه اش در همكاري با آژانس هاي
امنيتي، از حيث پراتيك (عمل گرايانه) هم به سنجش آنان در تطبيق با پروژه هاي ضد
ايراني پرداخته است. نتيجه اين مطالعه تطبيقي، مقدمه درخشان در يادداشت، مبني بر
واقع گرايي دكترين قضايي و اطلاعاتي رويارويي با انقلاب مخملي در ايران و مؤخره اين
بلاگر دال بر محتمل بودن انتساب اتهام جاسوسي به جهانبگلو است؛ اگرچه يادداشت وي را
بايد در ظرف فكري و ساختار بياني يك وبلاگ نويس معاند تحليل كرد كه با برگزيدن زبان
ايماء و اشاره مي كوشد با هر انگيزه اي (صواب يا ناصواب) به تمايزيابي اي هرچند
صوري، ميان خود و همفكران سابقش برسد. درخشان بيشتر سعي در بازي سازي اطلاعاتي عليه
رقباي فكري و اقتصادي خود در اردوگاه اپوزيسيون سياسي داشت؛ بازي سازي اي كه بيش از
ثمربخش بودن براي اهداف پيدا و پنهان، به اعترافات ناخواسته انجاميد.
اين اعترافات ناخواسته دوست رامين جهانبگلو كه وي را مشمول يكي از دو گزاره «گرگ»
امنيتي يا «گوسفند» اطلاعاتي مي كرد، مهندسي معكوس جنگ نرم را شدت بخشيد. در اين
فضا از صبح جمعه 23 تيرماه، «رقص جهاني اكبر گنجي» براي آزادي جهانبگلو و «جلب توجه
جهاني به مسئله نقض حقوق بشر در ايران» آغاز شد. در حالي كه به روايت عكس هاي منتشر
شده، كمتر از بيست نفر دختر و پسر جوان با لحاف، تشك و بسته هاي وكيوم شده غذا،
روبه روي ساختمان بي بي سي ورلد سرويس، اعتصاب غذاي سه روزه خود را آغاز كردند،
سايت بي بي سي فارسي، ظهر همان روز در گزارشي كه روي خروجي اينترنتي خود منتشر كرد،
با يك اشاره خبري پنهان، از شكست اين پروژه در ايران خبر داد:
در تهران نيز گروه كوچكي از دانشجويان در تقاضا براي آزادي رامين جهانبگلو، علي
اكبر موسوي خوئيني و منصور اصانلو دست به اعتصاب غذا زده اند.69
فرانسيس هريسون، تنها خبرنگاري بود كه از سرويس جهاني بي بي سي در تهران، به تجمع
ده نفره دانشجويان در دفتر تحكيم وحدت رفت و آن را پوشش خبري داد. او، در گزارش خود
نوشت «يكي از سخنرانان شكايت داشت كه اخبار مربوط به فعالان سياسي بايكوت خبري مي
شود.« اين ادعا در حالي است كه پژوهش هاي آماري نشان مي دهد كه همواره در كنار 30
سايت مشهور اپوزيسيون و دهها وبلاگ فارسي، سه رسانه برجسته سازمان سيا،
MI6
و سرويس اطلاعات و امنيت هلند، از جمله راديو فردا، راديو بي بي سي و راديو زمانه
براي روشنفكران ايراني نقشي لجستيكي (پشتيبان) ايفاء كرده اند.
بايكوت خبري، واژه اي جايگزين براي «شكست پروژه جنگ نرم» در افكار عمومي بود.
روزهاي اوج اين پروژه، مقارن با جنگ 33 روزه اسرائيل با
حزب الله لبنان شد؛ روزهايي كه مردم ايران براي سرنوشت فرزندان معنوي روح الله در
نبرد با رژيم اشغالگر قدس، دل نگران، دست به آسمان دعا سائيده بودند و شورمندي
پيروزي اي ديگر با پرچم انقلاب اسلامي ايران، پيشاپيش كام آنان را شيرين كرده بود.
آن روزها، از طيف راديكال دفتر تحكيم وحدت كه مي كوشيد قطب خودخوانده فعاليت هاي
دانشجويي در كشور باشد تا اكبر گنجي كه در به در كسب رهبر يك انقلاب مخملي است، همه
سرگردان دفاع از فيلسوفي مجعول و ديگر مجسمه هاي تراشيده و ترك برداشته غرب بودند؛
غافل از اينكه در اين ملك، اصيل از بديل خيلي زود چهره خود را بازمي يابد و اسطوره
هاي جعل، فنايشان در پس تولدشان است.
آنچه كه پياده نظام هاي جنگ نرم ايالات متحده در ايران آن را در واژه «بايكوت خبري»
محصور مي كنند، ريشه در تباين آرمان و هدف آنان با شهروندان ايران دارد. در آن
روزها كه سرنوشت حزب الله لبنان در نگاه افكار عمومي، برابر سرنوشت روند تكاملي
انقلاب جهاني اسلام بود، مبرهن است كه اعتصاب غذا براي دفاع از روشنفكران سكولار،
نه تنها نمي تواند دغدغه مردم ايران باشد، بلكه در تعارض با آرمانخواهي قدسي
آنهاست. در گزارشي كه فرانسيس هريسون براي بخش فارسي راديو بي بي سي نوشت، اين
معارضه صورتبندي شده است:
دانشجويان ]اعتصابي[ گفتند كه عمليات اسرائيل عليه لبنان را محكوم مي كنند، اما
تأكيد كردند دولت ايران تا زماني كه حقوق بشر را در داخل خود ايران، اولويت قرار
نداده است، نبايد از حقوق مردم كشورهاي ديگر حمايت كند.70
اوج ارتجاع روشنفكري همين جاست كه دفاع از يك موجود مدافع همجنس بازان و بهائيان،
مقدم بر آرمانخواهي قدسي كه پايه هاي مشترك انساني و رباني دارد، قرار گيرد. نقطه
كور آناليز براندازان نرم در طيف راديكال دفتر تحكيم وحدت نيز همين جاست كه تصور مي
كنند دولت ايران از حزب الله لبنان حمايت مي كند، در حالي كه مردم ايران، براي تحقق
جهاني سازي مهدوي ـ در برابر جهاني سازي صهيونيسم ـ حامي حزب الله هستند. مي بينيد
كه روشنفكران، پيوسته راه به خطا مي برند.
بنابراين، پروژه اعتصاب غذاي سه روزه كه در هنگامه جنگ 33 روزه اسرائيل با حزب الله
لبنان، به پايان خود نزديك مي شد، چهره يك معارضه بارز، اما پنهان را فاش ساخت. اين
پروژه اگر در بازه زماني اي ديگر به منصه ظهور مي رسيد، نمي توانست چنين تقابلي را
از ساخت مفاهيم دروني جملات پياده نظام هاي جنگ نرم، آشكار كند: تقابل جهاني سازي
مهدوي در قامت دكترين سياسي و رباني اسلام، به عنوان مقدمه انقلاب جهاني مهدي
موعود(عج) با جهاني سازي سكولاريستي ايالات متحده، در كسوت دكترين سيطره غرب بر
جهان اسلام. اگرچه رگه هاي اين دو رويكرد سرا پا متضاد حاضر و واضح بود، اما گزارش
آژانس خبري دولت انگليس، آن را مستند كرد.
در حالي كه تقابل هاي كلاني از اين دست، آخرين سنگر داخلي براندازان نرم را تا حد
حلقه اي ده نفره از اعضاء شوراي مركزي طيف علامه دفتر تحكيم وحدت تقليل داده بود،
اكبر گنجي مدعي حضور 1200 نفر شركت كننده در اين اعتصاب غذاي سراسري بود.
براساس يك مطالعه آماري كه از سوي پژوهشگران مستقل صورت گرفته است،71 كمتر از بيست
نفر از دختران و پسران جوان به همراه اكبر گنجي، مسعود بهنود، هادي خرسندي و
ابراهيم نبوي در لندن، نزديك به بيست نفر در شهرهاي كلن، آخن، دوسلدروف و بن در
آلمان، حدود پانزده نفر در پاريس و حدود ده نفر در برابر سفارت ايران در آنكارا و
نزديك به بيست وپنج نفر مقابل پارلمان اروپا در بروكسل گردهم آمدند.
اغلب حاضران در اين اعتصاب غذاي سه روزه، نه ايرانيان خارج از كشور، بلكه نويسندگان
نشريات ضدانقلاب مانند نيمروز (چاپ لندن)، كيهان (سلطنت طلب، چاپ لندن)، شهروند
(چاپ تورنتو) و خبرنگاران سايت هاي اپوزيسيون سياسي همچون گويانيوز (بروكسل)، اتحاد
جمهوري خواهان، روز آن لاين و... بودند. با اين برآورد تنها ده درصد از ادعاي گنجي
مبني بر شركت هزار و دويست نفر شركت كننده در اين اعتصاب محقق شده و ماحصل تمام آن
تبليغات گسترده، به يك حركت پراكنده صدوبيست نفره در يازده شهر اروپايي و آمريكايي
خلاصه شد. علي رغم دوختن تي شرت هاي يك شكل و ساخت پلاكاردهاي فراوان به سبك انقلاب
هاي رنگين آمريكايي در اروپاي شرقي، براي اين اعتصاب كه گنجي آن را «نقطه طلايي
گسترش دموكراسي خواهي در ايران» مي خواند، تنها چند نفر از جوانان انگليسي، حاضر به
پوشيدن آنها شدند.
روز جمعه، 23 تيرماه، هنوز پنج شش ساعت از اعتصاب غذاي سه روزه در لندن نگذشته بود
كه جمع بندي نتايج حاصل از تعداد شركت كنندگان در اين اعتصاب غذاي سراسري، احزاب
اپوزيسيون را حيرت زده كرد. اكبر گنجي به عنوان نخستين كسي كه اين فراخوان را سامان
داده بود، اعتصاب را شكست و از محل لحاف و تشك هوادارانش در لندن به خانه رفت تا
دمي بياسايد و روز شنبه براي چند سخنراني به نيويورك سفر كند. آژانس خبري دولت
انگليس، عصر دوشنبه در خبري از «پايان اعتصاب غذاي سه روزه گنجي در نيويورك» خبر
داد و نوشت كه با ختم اين برنامه، وي به واشنگتن مي رود تا براي چنين تلاش هايي
«جايزه ويژه باشگاه ملي خبرنگاران آمريكا» را دريافت كند.72
پايان جنگ نرم، شكست در سكوت
پس از چندين ناكامي پي درپي، در حالي كه پرونده جنگ نرم براي آزادي رامين جهانبگلو
در ايران با نام محمدعلي ابطحي به گورستان تاريخ رفت، آخرين پروژه فشار خارجي هم كه
نطفه آن در انگليس بسته و طفل ناقصش در آمريكا متولد شد، شكست خورد؛ شكستي كه نام
اكبر گنجي روي سنگ قبرش منقوش بود.
اين شكست، چنان سنگين بود كه سكوتي 44 روزه را سبب شد. پايان تراژيك اعتصاب غذايي
سه روزه كه با زحمت صدوبيست نفر در يازده شهر اروپايي و آمريكايي را، در كنار ده
عضو طيف علامه (راديكال) دفتر تحكيم وحدت گردهم آورده بود، انرژي بسياري از شاگردان
جين شارپ گرفت؛ آنان كه تصور مي كردند تفكر ديني همچون جهانبيني ماترياليستي
خودشان، چنان سست است كه بر پايه مدرنيته آمريكايي، هر روز به مقتضاي هوس هاي نوين
صهيونيسم، چهره عوض كند.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پانوشت ها:
69. «اعتصاب غذاي هماهنگ اكبر گنجي و معترضان ايراني». بي بي سي، 23 تير 1385، از:
http:..wwwbbccouk.persian.iran.story.2006.07.060714-la-ganji-hungerstrikeshtml
70. پيشين.
71. مجموعه مستند اين مطالعه آماري در آرشيو نويسنده و مجموعه اسناد دفتر پژوهش هاي
مؤسسه كيهان، مضبوط و مثبوت است.
72. «پايان اعتصاب غذاي سه روزه اكبر گنجي در نيويورك». بي بي سي، 26 تيرماه 1385،
از:
http:..wwwbbccouk.persian.iran.story.2006.07.060717-wmj-ganjishtml
مطالعه قسمت قبل
|
