دعای امام سجاد (ع) در خوف از خدا

 **  خدایا تو مرا موزون آفریدی و در کودکی و طفولیت مرا پرورش دادی و رزق و روزی مرا به کفایت عطا فرمودی.
**  خدایا! من در آنچه از کتاب خود نازل فرمودی و بندگانت را بدان بشارت دادی چنین یافته ام که فرمودی:    « ای بندگان من که بر خویشتن اسراف و تجاوز کرده اید! از رحمت خدا نومید نگردید چرا که خداوند همه گناهان را   می بخشد.»
**  در گذشته از من کارهایی صادر شده که تو آگاهی و بهتر از من می دانی، پس وای بر من از این رسوایی که در نامه اعمال من ثبت شده و به شمار آمده است.
**  پس اگر نبود آن مواقف و جاهایی که عفو و گذشت تو همه را شامل می شود، خود را هلاک می کردم و اگر چنین بود، که کسی می توانست از پروردگارش بگریزد من از هر کسی به فرار از تو شایسته تر بودم و تویی که هیچ چیزی بر تو پوشیده نیست نه در زمین و نه در آسمان مگر آنکه آن را حاضر می کنی و از جزا دهنده و محاسبه کننده ای بی نیازی.
**  خدایا! اگر بگریزم تو طالب و جوینده من هستی و اگر فرار کنم مرا دریابی.
پس اینک این منم که خاضعانه و ذلیلانه و سرشکسته  و بینی بر خاک نهاده در مقابل تو می باشم. اگر غذابم کنی پس من سزاوارش هستم و آن (عذاب) ـ ای پروردگارم ـ از جانب تو عدل است و اگر مرا عفو نمایی  پس عفو و گذشت تو از قدیم شامل حال من بوده و جامه عافیت و تندرستی را بر من پوشانده ای.
**  بر من رحم کن و مهربانی ورز، ای مهربانترین مهربانان!
و از گناهان من درگذر ای دارای بزرگی و نیکی!
و توبه ام را بپذیر زیرا تویی بسیار توبه پذیر مهربان.